gallery Enough for life เชียงใหม่ เมื่อเงินซื้อเวลาไม่ได้

IMG_7082เหตุผลเดียวที่พาฉันมาที่นี่คือชื่อ ครั้งแรกที่ได้ยินชื่อของที่พักแห่งนี้  ฉันเกิดคำถามในเชิงปฏิเสธทันที  ..  ‘จริงเหรอวะ ..  ชีวิตที่พอแล้วของใครสักคน  มันง่ายดายกันขนาดนี้เลยเหรอ  แค่เปิดเกสต์เฮ้าส์เนี่ยนะ  .. ไม่จริงหรอก’   และนั่นเอง ฉันจึงรีบสะสางงานที่ค้างอยู่หน้าจอ จัดการเวลาตัวเองให้ว่าง เพื่อบินมาเชียงใหม่ และนั่งคุยกับผู้ชายที่อยู่ตรงหน้า

IMG_7149

“ผมนับถือพระเจ้าอยู่หัว ตอนผมเป็นเด็ก ผมจะถูกยายบังคับให้ดูพระเจ้าอยู่หัวก่อนดูการ์ตูน ถ้าผมไม่ดูพระเจ้าอยู่หัวก่อน ยายจะไม่ให้ดูการ์ตูน  สิ่งเหล่านั้นมันซึมซับผมมาเรื่อยๆ ผมเป็นลูกชาวนา ผมชื่นชมในแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง ชื่อของเกสต์เฮ้าส์นี้ ก็มาจากเศรษฐกิจพอเพียง”

‘นุจัง’ ผู้ชายไทยแท้ (แต่หน้าเหมือนญี่ปุ่นมาก) วัยสามสิบต้นๆ เจ้าของเกสต์เฮ้าส์ขนาดสองห้องพัก กับอายุอานามของเขา ที่จะว่าไปแล้ว ก็ยังไม่น่าจะหยุดกับคำว่า ’พอ’  ได้อย่างง่ายๆ บอกกับฉัน ฉันเห็นทั้งความเจ็บปวดและความยินดีในประสบการณ์ผ่านร้อนผ่านหนาวของชีวิต จากแววตาของเขาในช่วงบทสนทนา ขณะที่ปลาทอง สาวเกาหลีจากร้านอาหารในเวิ้งเดียวกัน ยกอะโวคาโดปั่นสดมาวางไว้ให้เราที่โต๊ะกลาง มันเป็นเครื่องดื่มที่สดชื่นมาก!  สมัยวัยรุ่น  นุจังเคยเป็นเด็กเกเรมาก่อน เขาเรียนจบปริญญาตรีอายุ 29 ซึ่งช้ากว่าเพื่อนร่วมรุ่นปวส.ไปสี่ปี  แต่ยังโชคดีที่ในสมัยเกเรนั่น นุจังค้นพบจุดเปลี่ยนของชีวิตด้วยตัวเอง กับการเลือกที่จะไปบวชในวัดป่าอยู่หนึ่งปี และกลับออกมาเรียนหนังสืออีกครั้งในช่วงอายุ 19  นุจังบอกว่า ‘ โอกาสของการได้บวช ช่วยชีวิตผมเอาไว้เยอะ อย่างน้อย ก็เมื่อมีอะไรมากระทบจิตใจแรงๆ มันจะรู้สึกเบาลงได้เร็ว’

IMG_7026IMG_7080

IMG_7101IMG_7107IMG_7105

 

enough for life viltage [ viltage = villa + vintage] ประกอบด้วย ร้านอาหารโฮมเมดของปลาทอง ผู้หญิงเกาหลีซึ่งยอมทิ้งธุรกิจร้านอาหารที่กำลังรุ่งในกรุงโซล เพื่อย้ายมาอยู่เชียงใหม่ กับการทดลองตามหาความหมายของชีวิตที่เธอเรียกว่า ‘happiness’  มีร้านกาแฟ DAY OFF DAY ซึ่งเคยอยู่ในโซนสุขุมวิท แต่สุดท้าย เจ้าของร้านก็เลือกจะหยุดกิจการ และพาตัวเอง ย้ายมาอยู่ที่เชียงใหม่เช่นกัน มีส่วนของเกสต์เฮ้าส์ จำนวนสองห้องพัก ตกแต่งเรียบง่าย พร้อมเครื่องใช้อำนวยความสะดวกเท่าที่จำเป็น ในราคาคืนละ 1200 บาท พร้อมอาหารเช้าโฮมเมด ที่ ‘ดาวูน’  แม่บ้านเกาหลี ภรรยาของนุจัง จะเตรียมทำมาจากบ้านในทุกเช้า บรรจุลงปิ่นโต จัดใส่ตะกร้าเป็นชุดๆ มีผลไม้สดหลากสี นม โยเกิร์ต ขนมปัง และบางวันก็อาจมีน้ำมะพร้าวเป็นลูกๆ เฉาะสด ก่อนหิ้วทั้งตะกร้า ยกนำขึ้นไปส่งให้กับแขกถึงหน้าห้องพัก พร้อมลูกชายวัย6ขวบ  4ขวบ และขวบเศษ ที่มักตามติดนุจังกับดาวูนมาด้วย

ลูกชายสามคนของนุจังชื่อ พอเพียง  เพียงพอ  และพอดี

IMG_7067IMG_7037IMG_7048IMG_7138

นอกจากความพอมีพอกิน ที่นุจังหยิบเอาแนวคิดของในหลวงมาตั้งเป็นชื่อของพื้นที่แห่งนี้แล้ว ชื่อของลูกๆเขา ก็ยังคล้ายจะเป็นอนุสรณ์ที่ถูกตั้งขึ้น เพื่อไว้เตือนใจตัวเองว่า ครั้งหนึ่งในอดีต เขาเคยเผลอพลั้งคิดว่าเงินคือพระเจ้า และก็เพราะพระเจ้านี่ล่ะ ที่ทำเอาเขาเกือบต้องเสียสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตไป

“ผมเคยอยู่กรุงเทพ ทำงานให้กับบริษัทรับเหมาก่อสร้างชื่อฤทธา จากนั้น ก็ลาออกไปทำพิธีแต่งงานกับแฟนที่เกาหลี และกลับมาทำงานรับเหมาที่เชียงใหม่ ช่วงนั้นแฟนผมตั้งท้องพอดี ซึ่งกิจวัตรในทุกๆวันของผม คือการออกจากบ้านไปถึงหน้างานตั้งแต่เจ็ดโมงเช้า กลับเข้าบ้านอีกทีก็หลังห้าโมงเย็น สมัยนั้น ผมคิดอย่างเดียวว่า ต้องหาสตางค์ให้ได้มากๆ แล้วเวลาที่คนเราอยากได้เงิน มันไม่มีขีดจำกัดหรอก เพราะส่วนหนึ่งในความสุขของผู้ชาย คือการประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน เป็นที่ยอมรับ มีอำนาจ ทำไปทำมา ผมกับแฟนเริ่มทะเลาะกันบ่อย เพราะสิ่งที่ผมต้องการคือเงิน แต่เขาในฐานะภรรยาก็ต้องการเวลาจากผม ซึ่งเงินกับเวลา มันเป็นเรื่องที่ไม่สามารถไปด้วยกันได้ สุดท้าย ผมเลยเพลาๆเรื่องงานรับเหมา จนแทบไม่รับเลย และกลับไปฟื้นธุรกิจโรงงานอิฐมอญของที่บ้านในจังหวัดลำปาง ซึ่งปิดกิจการไปนานแล้ว ช่วงนั้น เป็นช่วงชีวิตที่ยากมาก รายได้มันน้อย แต่กลายเป็นว่าเรามีเวลามากขึ้น ตอนนั้น เรามีลูกคนแรกออกมาพอดี ผมเลยตั้งชื่อว่า ‘พอเพียง’ มาถึงวันนี้แล้ว เราแทบไม่มีเงินเก็บ อย่างมาทำ enough for life นี่ ครอบครัวเราก็ไม่เคยมีการทำบัญชีนะ เพราะเราตกลงกันแล้วว่า เราไม่อยากทำ เห็นตัวเลขมากๆแล้วมันเครียด เอาแค่ว่า เงินอันไหนที่ต้องจ่ายออกก็จ่าย ลูกอยากกินอะไร ก็ซื้อให้ ส่วนแฟนผมเขาอยากทำร้านขายเทเบิลแวร์และงานทำมือที่ชั้นล่างของเกสต์เฮ้าส์ ผมก็ช่วยเขาทำตามคอนเซ็ปต์ที่เขาอยากได้ ทุกวันนี้ ผมไม่เครียดเรื่องเงินเลยนะ ถ้าไปเครียดกับมัน เราก็ต้องอยากออกไปหาเพิ่ม  พอบากบั่นไปหาเพิ่ม  มันก็จะทอนเวลาของครอบครัวผมไป ผมไม่เอาแบบนั้นแล้ว เพราะเงินซื้อเวลาไม่ได้”

IMG_7051IMG_7075IMG_7142

ถามนุจัง ถึงค่าใช้จ่ายของเขาในแต่ละเดือน ซึ่งก็ถือว่าสาหัสเอาการอยู่ แต่นุจังกลับมีท่าทีไม่รู้ร้อน หรืออาจเป็นไปได้ว่า เพราะสภาพแวดล้อมเนิบๆแบบเชียงใหม่ที่ไม่บีบคั้นจนเราหายใจไม่ออกจนเกินไป รวมทั้งความไม่ทะเยอทะยานของเขา คือตัวช่วยสำคัญที่ทำให้นุจังพอจะเก็บอาการได้อยู่บ้าง แต่หากเป็นสมัยก่อนที่ใช้ชีวิตอยู่กรุงเทพแล้ว ฉันเชื่อว่า ป่านนี้ ความกดดันรอบตัว คงทำเอาเขานั่งกุมขมับ คิดหาช่องทางทำเงินเพิ่ม เป็นแน่

นี่ใช่ไหม เหตุผลที่ ใครๆก็อยากย้ายมาอยู่เชียงใหม่ ?

ฉันถามนุจังว่า ถึงวันนี้แล้ว เขาคิดว่าตัวเองเลือกทางเดินถูกไหม ที่ทิ้งรายได้หลักของการเป็นผู้รับเหมา มาให้เวลาเต็มที่กับครอบครัวแบบพอเพียง ทั้งสร้างธุรกิจขนาดอบอุ่น enough for life  viltage แห่งนี้ขึ้น นุจังตอบกลับในเสี้ยววินาที แบบไม่ต้องคิด

“ คิดถูกสิครับ  ไม่ให้ช่วยเมียแล้วจะช่วยใคร ที่สำคัญ ทุกวันนี้ ผมมีเวลาให้กับครอบครัว แค่นั้นก็พอแล้ว”

IMG_7050IMG_7210

IMG_7127

image

enough for life viltage อยู่ใกล้วัดร่ำเปิง เดินทางสะดวก นอนสบาย อยู่ในซอยไม่พลุกพล่าน ( 084 5045084 / fb page : Enough for life)

.. แล้วจะรัก ..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s